Wie heeft het horloge uitgevonden en in welk jaar?

Tegenwoordig is het heel eenvoudig om de tijd te weten te komen, of dat nu via ons horloge is of dankzij technologie. Maar voordat het eerste horloge werd uitgevonden, was het niet eenvoudig om een idee te krijgen van hoe laat het was. Men moest wachten tot men naar een stad ging om daar de enige klok te raadplegen die aan de klokkentoren hing. Maar wie heeft het horloge dan uitgevonden en in welk jaar? In dit artikel gaan we terug naar de oorsprong van het eerste horloge om deze vraag te beantwoorden.

Peter Henlein, de uitvinder van het eerste horloge

Hoewel de klok al sinds de 13e eeuw bestaat, is het pas vanaf de 16e eeuw dat deze kleiner werden en uitgroeiden tot de eerste horloges.

. Er moet echter worden vermeld dat het eerste horloge niet had kunnen worden uitgevonden zonder de aandrijfveer, een metalen band die energie opslaat en deze weer afgeeft terwijl hij geleidelijk uitrekt. Terwijl hij uitrekt, drijft hij een raderwerk aan waardoor de wijzers op de wijzerplaat kunnen draaien. De veer vervangt zo de gewichten en katrollen waarmee de klokken uit die tijd werkten. De eerste pogingen waren niet succesvol: de horloges liepen na een week al niet meer goed. Daarom duurde het tot de 16e eeuw, rond 1510, voordat het eerste horloge het levenslicht zag, dankzijPeter Henlein (1479-1542), een Duitse klokkenmaker uit Neurenberg. Ze leken in niets op de horloges die we tegenwoordig dragen; ze waren ontworpen om in de zak te blijven en hadden de vorm van een ei, in plaats van een relatief platte schijf die zich aan onze polsen aanpast, zoals de horloges van vandaag. Deze eerste horloges werden de „eieren van Neurenberg“ genoemd, naar de afkomst van hun ontwerper, Peter Henlein. Naarmate ze geleidelijk aan platter werden, kregen ze de naam zakhorloges, waarbij 'zak' de naam was die werd gegeven aan de daarvoor bestemde zak.

Het horloge werd in eerste instantie populair bij vrouwen door zich aan te passen aan hun kettingen, en vervolgens, in de 19e eeuw, door te verkleinen tot de vorm van een ring. Het was niet erg praktisch om de tijd af te lezen wanneer het horloge om hun nek hing; een stijve nek was bijna gegarandeerd. U begrijpt het al: het horloge werd door vrouwen meer als een modeaccessoire gebruikt dan als een echt instrument om de tijd te meten.

De eerste polshorloges

Het eerste polshorloge zag het levenslicht aan het einde van de 16e eeuw, toen de graaf van Leicester op het idee kwam om een armband aan een horloge te bevestigen om het aan koningin Elizabeth I te schenken . . Aan het einde van de ^19e eeuw raakte het polshorloge in zwang omdat het aanzienlijk praktischer was dan de horloges die om de nek werden gedragen. Dit accessoire bleef echter bijna uitsluitend voorbehouden aan vrouwen, omdat het polshorloge door de mannen van die tijd als te vrouwelijk werd beschouwd. Pas tijdens de Boerenoorlog (1899-1902) en de Eerste Wereldoorlog werd het polshorloge door mannen omarmd. Het polshorloge had namelijk zijn praktische nut bewezen tijdens de gevechten en wekte vanaf dat moment een grote belangstelling.

Horloges met handopwinding, automatische horloges en quartzhorloges

De eerste horloges waren uiteraard horloges met handopwinding. Elke dag moest men het horloge opwinden om de veer weer op te winden en zo het horloge te laten lopen. Het mechanische horloge met automatische opwinding (bij de introductie 'perpetual watch' genoemd) zag in 1778 het levenslicht dankzij Abrahal Louis Perrelet, waardoor het niet langer nodig was om het horloge elke avond op te winden! Dit mechanisme was voor die tijd een technisch hoogstandje, maar werd niet verder ontwikkeld. Pas in de 20e eeuw, met de komst van het polshorloge,werd hetautomatische horlogepopulair en werd het door alle horlogefabrikanten overgenomen. Het eerstequartzhorloge(horloge op batterijen) werd in 1969 door Seiko ontwikkeld. Deze technologie maakte het mogelijk de nauwkeurigheid van horloges te vergroten en betekende een ware revolutie in de horlogewereld.