Waar komt de uitdrukking "wachten van twaalf tot twee uur" vandaan?

Een typisch Franse uitdrukking met een vleugje absurditeit

De uitdrukking „ van twaalf tot twee uur wachten “ kan op het eerste gezicht verrassend overkomen. Waarom zou je zo’n kort tijdsbestek (slechts twee uur) noemen, alsof het om een eindeloos of onredelijk lang wachten gaat? Juist daarin schuilt de subtiliteit van deze typisch Franse uitdrukking: veel zeggen met weinig woorden, en de betekenis omdraaien ten opzichte van de werkelijkheid.

Een satirische en ironische oorsprong

De uitdrukking ontstond in de 17e eeuw en is ironisch bedoeld: aangezien 'middag' een vast en bekend tijdstip is, lijkt het toevoegen van 'twaalf uur' (oftewel 14.00 uur) het wachten kunstmatig te verlengen. Maar in werkelijkheid spot het met degenen die het eenvoudige ingewikkeld maken, of het onmogelijke verwachten. Het gaat niet zozeer om een lange wachttijd, maar om een nutteloze, ongerechtvaardigde of absurde wachttijd.

Het is dus een vorm van antifraase, een veelvoorkomend retorisch middel in de Franse taal, waarbij de letterlijke betekenis wordt omgekeerd om een komisch of kritisch effect te sorteren.

Deze uitdrukking is verwant aan andere Franse uitdrukkingen

: „Attendre de midi à quatorze heures“ behoort tot een reeks uitdrukkingen die de zinloosheid van een inspanning of de tegenstrijdigheid van een handeling weergeven:

• „ "Chercher midi à quatorze heures": iets eenvoudigs ingewikkeld maken.
• "
• Se lever de bon matin à midi": wijzen op een contradictio in terminis.

Deze uitdrukkingen onthullen een typisch Franse manier om met spot om te gaan met logica en de vinger te leggen op de inconsistentie van het dagelijks leven.

Hoe gebruik je deze uitdrukking tegenwoordig?

Tegenwoordig kan de uitdrukking worden gebruikt om kritiek te leveren op overdreven verwachtingen of om op een vriendelijke manier de spot te drijven met misplaatst perfectionisme.

Bijvoorbeeld: „Twijfel je nog steeds over welke horloge je moet kiezen? Als je zo doorgaat, wacht je straks van twaalf tot twee uur om over te gaan naar het uur van Charlie. "

De uitdrukking is nog steeds in gebruik, hoewel minder gangbaar in jongerentaal. Ze behoudt echter een retro-charme, doordrenkt met droge humor.